-->

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Μπορεί άραγε η «μεταλλεία» να πετύχει τη δική της θετική ιστορική υπέρβαση;

Δρ. Πέτρου Τζεφέρη: Το μεγαλύτερο ορυχείο στον κόσμο… και η υπέρβαση της «μεταλλείας»
Όταν το  καλοκαίρι του 2009 επισκέφθηκα το Bingham Canyon (BC), περισσότερο από τους αριθμούς-ρεκόρ, με συγκλόνισε η σκέψη και ο κόπος των ανθρώπων που πέρασαν από εκεί για περισσότερο από έναν αιώνα και δημιούργησαν αυτό το τεράστιο ανθρώπινο γλυπτό για να ζήσουν. Σκεπτόμενος τα εκατομμύρια τις εργατοώρες, με πιάνει δέος. Μπορεί ο χρόνος να γλυκάνει μια δυσπλασία αλήθεια; Μπορεί να την απαλύνει, να την κάνει να φαίνεται ηπιότερη κι ενίοτε γραφική, γοητευτική και σπουδαία; Η πάντα η σκιά του υπερφυσικού θα προκαλεί μόνο δέος;

Αλήθεια, τί αισθάνεται κάποιος μπροστά στον κρατήρα MaunaLoa της Χαβάης του μεγαλύτερου ενεργού ηφαιστείου στον κόσμο ή στον κρατήρα του μικρότερου αδερφού του στο Kilauea (40 χιλιόμετρα πιο κάτω) και που δικαίως θεωρείται το πιο δραστήριο ηφαίστειο στον κόσμο; Η μπροστά στον εθνικό δρυμό Torres del Paine στη Χιλιανή Παταγονία και στην Paine Grande την ψηλότερη γρανιτένια κορφή του στα 3050 μέτρα;

Τα επιβλητικά φυσικά γλυπτά είναι περισσότερο ελκυστικά από τα ανθρώπινα; Και πώς βλέπει ο κόσμος τις μαξιμαλιστικές επεμβάσεις του ίδιου του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον; Μπορεί η επιβλητική εμφάνιση, η μεταλλευτική ιστορία δεκαετιών αλλά και η χρηστικότητά του στις γενιές των εργαζομένων αλλά και στο κοινωνικό σύνολο να μας κάνουν να δούμε διαφορετικά το αποτύπωμα ενός τεράστιου ορυχείου πχ. σαν το BC ή σαν τη δική μας Αγγεριά στη Μήλο;

Κι ακόμη σαν το Veladerο στην επαρχία San Juan στις αργεντίνικες Ανδεις που βρίσκεται στα 4 χιλ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας; Και σαν τις περίφημες μουσειακές πλέον τεράστιες «τρύπες» των αδαμαντορυχείων της Ν. Αφρικής (πχ. της Kimberley hole και Jagersfontein Mine) που συναγωνίζονται ανά τους αιώνες ποια θα έχει την πρωτιά, στο μέγεθος και στο βάθος, στην επιβλητικότητα και στο διαχρονικό κύρος, ως το μεγαλύτερο ορυχείο στον κόσμο, που ανοίχτηκε ποτέ χωρίς μηχανήματα;

Aυτές οι τεράστιες ιστορικές εκσκαφές δεν συνθέτουν, δεν αποτελούν κομμάτια από τη μνήμη του πλανήτη; Δεν αποτελούν κομμάτια της αέναης προσπάθειας του ανθρώπου να χρησιμοποιήσει τους πόρους της γης, δημιουργώντας τη δική του παρέμβαση;

Η παρουσία της μεταλλείας, θετική ή αρνητική, υπήρξε πάντοτε καταλυτική και δεσπόζουσα. Τα ορυχεία/μεταλλεία απετέλεσαν ιστορικές ενίοτε, γοητευτικές ενίοτε, πάντοτε όμως χρήσιμες δυσπλασίες που κατασκεύασε ο άνθρωπος για να εξορύσσει υλικά.

Μπορεί άραγε η «μεταλλεία» να πετύχει τη δική της θετική ιστορική υπέρβαση;

Μπορεί το όραμα του ιψενικού ήρωα Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν να υποτάξει τους πόρους της γης στις ανθρώπινες προσδοκίες, να έχει θετική κατάληξη τόσο για κείνον όσο και για την ανθρωπότητα; Και με τι κόστος; Η είναι από πριν αλαζονικό, ανεδαφικό και μη βιώσιμο; Η μήπως τελικά πρόκειται για ψευτοδίλημμα που απαντιέται πάντοτε διαφορετικά ανάλογα την πλευρά στην οποία βρίσκεται ο εκάστοτε παρατηρητής; Ανάλογα με τη απόστασή του από το μεταλλευτικό περιβάλλον, ανάλογα τη θέση του πάνω ή κάτω από τη «μπουλντόζα»; Όπως όλα τα αναπτυξιακά διλήμματα του σύγχρονου πολιτισμού μας; Και η ανθρωπότητα καλείται να τα χειριστεί ευέλικτα για την διαχρονική επιβίωση του είδους μας;

[του Τζεφέρη Πέτρου][by Tzeferis Peter]

Το μεγαλύτερο ορυχείο στον κόσμο…
Το μεγαλύτερο ορυχείο στον κόσμο… και η υπέρβαση της «μεταλλείας