-->

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Η επιστροφή του "μεταλλείου" στην Ευρώπη


 Εδώ και μερικά χρόνια η Ευρώπη "ανεβάζει" παραγωγικούς ρυθμούς στην αξιοποίηση του ορυκτού της πλούτου, και επιστρέφει δυναμικά στην "απεικόνιση" και το υπόμνημα του παγκόσμιου μεταλλευτικού χάρτη.
 
Επιφανειακές και υπόγειες εξορύξεις χαλκού στη Σουηδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ισπανία, Βουλγαρία, εκμεταλλεύσεις μολύβδου,ψευδαργύρου, άργυρου στην Ελλάδα, Ιρλανδία, Φινλανδία, Σουηδία, Πορτογαλία, Ισπανία, μεταλλεία χρυσού στη Ρουμανία, Φινλανδία, Σουηδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Μεγάλη Βρετανία, παραγωγή βολφραμίου στην Αυστρία και κοβαλτίου στην Φινλανδία. Σίδηρος, χρώμιο, αλουμίνιο και έρχονται σίγουρα σπάνιες γαίες, γάλλιο, γερμάνιο, ίνδιο και άλλα κρίσιμα ορυκτά και μέταλλα.



Περισσότερα από 60 ενεργά μεταλλεία εξόρυξης και εκμετάλλευσης μεταλλικών ορυκτών λειτουργούν με συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους και σχετικό διαχειριστικό έλεγχο της παραγωγικής διαδικασίας σε όλα τα επίπεδα.

Το παράδειγμα της Ισπανίας είναι ενδεικτικό και περιγράφεται εδώ: 



Και όλη η εξελισσόμενη επενδυτική και παραγωγική πανδαισία, δεν αφορά μόνο σε οικονομικούς ή κερδοσκοπικούς λόγους, αλλά γίνεται κυρίως για να υπάρξει συνέχεια στην προοπτική κοινωνικής προόδου, τη στιγμή μάλιστα που οι ανάγκες και οι χρήσεις πρώτων υλών τείνουν ολοένα αυξανόμενες, και για να διασφαλιστεί αποτελεσματικά η ποιότητα και προστασία του περιβάλλοντος. 

Η Ελλάδα διαθέτει ανεκμετάλλευτο κοιτασματολογικό δυναμικό σε χαλκό, μόλυβδο, ψευδάργυρο, άργυρο, κυρίως χρυσό αλλά και άλλα μέταλλα, που μπορούν να την φέρουν με διαφορά στην πρώτη θέση σχετικής κατάταξης μεταξύ των μεταλλευτικών χωρών της Ευρώπης. 

Χρειάζεται λοιπόν καθαρό μυαλό, διαφανείς διαδικασίες και υπεύθυνες αποφάσεις για να μην χαθεί και αυτή η ευκαιρία δημιουργικής πρωτοβουλίας και οικονομικής ανάπτυξης.

[του Ν. Αρβανιτίδη]