-->

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Οι ορυκτές πρώτες ύλες της Ελλάδας-Ένας μισοκρυμμένος θησαυρός. Η έρευνα υδρογονανθράκων στην Ελλάδα-Παρελθόν-Προοπτικές και η γεωπολιτική διάσταση

[Παπαβασιλείου Κωνσταντίνος Β, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τομέας Οικονομικής Γεωλογίας & Γεωχημείας, Τμήμα Γεωλογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών]

«Ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας είναι ένας μισοκρυμμένος θησαυρός» τονίζει χαρακτηριστικά ο ομιλητής στην αρχή της ανάλυσής του, για να αναφερθεί στη συνέχεια στις υποδομές, τα μεγέθη και τα χαρακτηριστικά της Ελληνικής μεταλλευτικής Βιομηχανίας, να απαριθμήσει τις εκμεταλλεύσιμες μεταλλικές Ορυκτές Πρώτες Ύλες (ΟΠΥ) και κυρίως τα Βιομηχανικά ορυκτά που εντοπίζονται στη χώρα, να αναλύσει τις νέες επενδυτικές δυνατότητες που εμφανίζονται στη Β. Ελλάδα -οι οποίες σχετίζονται ειδικότερα με την εκμετάλλευση του ελληνικού χρυσού-, να παρουσιάσει το νέο ερευνητικό πρόγραμμα του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) στον τομέα αυτό και να καταλήξει επισημαίνοντας την ανάγκη οριοθέτησης του “οδικού χάρτη” βιώσιμης ανάπτυξης του συγκεκριμένου κλάδου.

«Είναι πλέον απαραίτητο -τονίζει- να προσδιορισθούν οι στρατηγικές επιλογές για το μέλλον, να οροθετηθεί και να χαραχθεί ο “οδικός χάρτης” βέλτιστης αξιοποίησης και βιώσιμης εκμετάλλευσης συγκεκριμένων Ορυκτών Πρώτων Υλών, με χαρακτηριστικά εθνικού ή και περιφερειακού συγκριτικού πλεονεκτήματος και υπεροχής για την Ελλάδα, και να διασφαλιστεί η διατήρηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων μακροπρόθεσμα.

Στις όποιες οικονoμο-τεχνικές εκτιμήσεις, στρατηγικό σχεδιασμό και επενδυτική σκοπιμότητα θα πρέπει να συνυπολογισθούν και οι ανεπιθύμητοι παράγοντες, που επηρεάζουν αρνητικά τη μεταλλευτική δραστηριότητα και έρευνα της χώρας, αλλά και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει η χώρα μας σε σχέση με άλλες χώρες Είναι βέβαιο πως η καθυστέρηση στην αξιοποίηση βιώσιμων πλουτοπαραγωγικών πηγών, όπως είναι τα ορυκτά αφαιρούν την δυνατότητα της χώρας να αλλάξει ριζικά τα σημερινά αναπτυξιακά της δεδομένα εκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα».

Στο δεύτερο μέρος της ανάλυσής του, ο ομιλητής θέτει σε ρεαλιστική βάση το θέμα του εντοπισμού και της εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στον ελληνικό χώρο τονίζοντας ότι, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν όντως σημαντικές εμφανίσεις υδρογονανθράκων, η χώρα μας δεν είναι «ούτε Σαουδική Αραβία, ούτε Βενεζουέλα» και για το λόγο αυτό πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι και προσεκτικοί στις εκτιμήσεις μας, ιδιαίτερα τώρα που οι έρευνες βρίσκονται στο πρώτο στάδιο.

Στη συνέχεια επιχειρεί μια ιστορική αναδρομή στη δραστηριότητα του ΙΓΜΕ στον τομέα αυτό και κλείνει την ομιλία του με μια ειδική αναφορά στο γεωπολιτικό περιβάλλον τονίζοντας ότι οι έρευνες για υδρογονάνθρακες συνδέονται άμεσα με την άσκηση εθνικής κυριαρχίας κυρίως σε μη οριοθετημένες ή αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές.