-->

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Αντιολισθηρά υλικά για ασφαλτόστρωση

Είναι γνωστό ότι η  ασφαλτόστρωση είναι πλέον σχεδόν κανόνας, το δε αντιολισθηρό αδρανές, πέτρωμα ή τεχνητό, επιβάλλεται πια σε  κάθε ασφαλτόστρωση.
Παράλληλα, δεν άργησε να διαπιστωθεί ότι η ολισθηρότητα του οδοστρώματος, που είναι συνάρτηση των φυσικών ιδιοτήτων του αδρανούς, ήταν σημαντικός παράγοντας πρόκλησης ατυχημάτων. Και ως εκ τούτου τέθηκαν κανόνες.

Οι μελέτες και οι έρευνες ακολούθησαν  η μία την άλλη με εντατικό ρυθμό και θα συνεχίσουν μέχρις ότου η επιλογή του κατάλληλου αδρανούς αποτελέσει μονόδρομο και τεθούν προδιαγραφές στην κατασκευή αντιολισθηρού τάπητα.


Στην παρούσα εργασία των καθηγητών ΕΜΠ Α. Φραγκίσκου και Κ. Τσακαλάκη,   γίνεται μια ανασκόπηση γύρω από την οδήγηση και την συμπεριφορά των οχημάτων κατά την τροχοπέδηση, που αφορά στη συγκράτηση του αυτοκινήτου, από την αντιολισθηρότητα του οδοστρώματος. Δίνονται στοιχεία από τα τροχαία ατυχήματα στην Ευρώπη και το ρόλο και την ωφέλεια του αντιολισθηρού υλικού στο οδόστρωμα.

Σε συνοπτική περιγραφή δίνονται τα διεθνή πρότυπα (BSS, ASTM και AASHO) που εφαρμόζονται στις διάφορες φυσικές ιδιότητες των υλικών και τα όρια διακύμανσης που έχουν υιοθετηθεί για να γίνει δεκτό ένα υλικό ως αντιολισθηρό. Επειδή οι μεταβλητές (φυσικές ιδιότητες) που μετρούνται είναι πολλές και τα επιτρεπόμενα όρια διακύμανσης των δεικτών είναι ευρεία, δεν εξασφαλίζουν και την απόλυτη καταλληλότητα του επιλεχθέντος αδρανούς ως αντιολισθηρού. Ορισμένοι ερευνητές διαμόρφωσαν μια σχέση με τις κυριότερες μεταβλητές, αλλά εξαιτίας των ορίων διακύμανσης των τιμών, το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι και βέβαιο ότι δίνει και την καλύτερη επιλογή αντιολισθηρού.

Περιγράφεται η έννοια της αντιολισθηρής επιφάνειας και η σημασία της στην αποτροπή τροχαίων ατυχημάτων. Επίσης, δίνονται πίνακες με αντιολισθηρά υλικά από τον Ελλαδικό χώρο.

Ως φαίνεται, και ως συμπεραίνεται άλλωστε από την παρούσα μελέτη, απομένει ακόμη έρευνα για να βρεθεί συγκεκριμένη μέθοδος σύγκρισης ή σχέση που θα συνδέει τις τιμές των δεικτών και να καταλήγει σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα ή λύση, ώστε μεταξύ των εξεταζομένων υλικών, να υποδεικνύει το πιο κατάλληλο αντιολισθηρό υλικό ασφαλτόστρωσης.

Η επιλογή ενός αντιολισθηρού υλικού για αυτοκινητόδρομους, ακολουθώντας τις εφαρμοζόμενες δοκιμές (BSS, ASTM κά), δεν εξασφαλίζει απόλυτα και την απόλυτη καταλληλότητα του αδρανούς.

Επειδή η επιλογή δεικτών ανάμεσα σε όρια τιμών είναι μια εκτίμηση, μπορεί τελικά να μην οδηγεί και στο καταλληλότερο από τα συγκρινόμενα και εξεταζόμενα αδρανή. 

Αυτό κύρια οφείλεται στο μεγάλο αριθμό διαφορετικών δοκιμών που πρέπει να εκτελεστούν, αλλά και από τα ευρεία όρια αποδοχής που έχουν υιοθετηθεί για τις τιμές των υπολογισθέντων δεικτών.

Ορισμένοι ερευνητές έκαναν μια προσπάθεια αλληλοεξάρτησης των φυσικών ιδιοτήτων σε μία σχέση, αλλά και πάλι, με το μειονέκτημα των ορίων που έχουν οι αποδεκτές τιμές καταλληλότητας των δεικτών, μειώνεται η συγκριτική ικανότητα του υπολογισμού.

Απαιτείται ακόμη συμπληρωματική ερευνητική εργασία, προκειμένου ο τεχνικός να μπορεί να επιλέγει το καταλληλότερο αντιολισθηρό αδρανές με μια συγκεκριμένη μέθοδο η οποία θα του παρέχει μία συγκεκριμένη τιμή, που να συγκρίνεται άμεσα με τις τιμές που θα προκύψουν από όλα τα εξεταζόμενα αδρανή.

Ως τότε, μια πρακτική μέθοδος θα ήταν, σε αυτοκινητόδρομους μεγάλης κυκλοφορίας να υπάρχουν ασφαλτοστρωμένα τμήματα με διάφορα αντιολισθηρά υλικά και κατά διαστήματα να εξετάζεται η αντιολισθηρότητα το οδοστρώματος.

Σε επόμενο μέρος θα δημοσιευθεί η μελέτη που εκπονήθηκε από την ΕΛΕΒΜΕ ΑΕ. για το γνεύσιο Σερίφου, για τις ανάγκες των ελληνικών αυτοκινητοδρόμων.