-->

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Νέος κατάλογος 27 κρίσιμων πρώτων υλών για την ΕΕ (2017)

Στον νέο κατάλογο κρίσιμων ΟΠΥ της ΕΕ περιλαμβάνονται εννέα πρώτες ύλες που δεν υπήρχαν στον κατάλογο του 2014. Επίσης τρεις πρώτες ύλες (χρώμιο, άνθρακας οπτανθρακοποίησης και μαγνησίτης) εξαιρέθηκαν από τον νέο κατάλογο.
Safety training at Bathopele platinum mine, South Africa. ©Anglo American.


Neodymium-praseodymium separation facility, Mountain Pass, California. ©Molycorp Inc.



Core showing tungsten mineralisation,
Hemerdon, Devon. BGS©NERC.
Οπως είναι γνωστό, η πρωτοβουλία για τις πρώτες ύλες υιοθετήθηκε το 2008 με σκοπό να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις που συνδέονται με την πρόσβαση σε πρώτες ύλες.

Η παρούσα ανακοίνωση επικαιροποιεί τον κατάλογο των πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας από το 2014. Ο κύριος σκοπός του πίνακα είναι ο προσδιορισμός των πρώτων υλών για τις οποίες υπάρχει υψηλός κίνδυνος προβλημάτων στον εφοδιασμό και οι οποίες έχουν μεγάλη οικονομική σημασία, και η αξιόπιστη και ανεμπόδιστη πρόσβαση στις οποίες αποτελεί μέλημα για τους βιομηχανικούς κλάδους και τις αλυσίδες αξίας στην Ευρώπη.

Ο κατάλογος αναμένεται επίσης να συμβάλει στην κινητροδότηση της ευρωπαϊκής παραγωγής πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας μέσω της ενίσχυσης των δραστηριοτήτων ανακύκλωσης και, όπου απαιτείται, να διευκολύνει την έναρξη νέων εξορυκτικών δραστηριοτήτων. Επίσης, επιτρέπει να κατανοηθεί καλύτερα ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να εξασφαλιστεί ο εφοδιασμός σε πρώτες ύλες μέσω της διαφοροποίησης των πηγών εφοδιασμού, από διαφορετικές γεωγραφικές πηγές μέσω εξόρυξης/εξαγωγής, ανακύκλωσης ή υποκατάστασης.

Στην παρούσα ανακοίνωση παρουσιάζεται ένας επικαιροποιημένος κατάλογος με 27 πρώτες ύλες κρίσιμης σημασίας για την ΕΕ, που προέκυψε από μια τρίτη αξιολόγηση. Ακολουθεί τις δύο προηγούμενες ανακοινώσεις για τις πρώτες ύλες, με τις οποίες καταρτίστηκε ένας κατάλογος με 14 πρώτες ύλες κρίσιμης σημασίας το 2015 και ένας αναθεωρημένος κατάλογος με 20 πρώτες ύλες το 2016 .

Ο κατάλογος των πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας για την ΕΕ υπόκειται σε τακτική επικαιροποίηση τουλάχιστον κάθε τρία έτη, ώστε να αντικατοπτρίζονται οι εξελίξεις στην παραγωγή, την αγορά και την τεχνολογία, και ο αριθμός των αξιολογούμενων πρώτων υλών αυξάνεται με κάθε επικαιροποίηση. Σύμφωνα με τις συστάσεις της έκθεσης του 2014 της ειδικής ομάδας εργασίας σχετικά με τον προσδιορισμό των πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας, η τρίτη αυτή αξιολόγηση των πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας διεξήχθη με μια βελτιωμένη μεθοδολογία που έχει αναπτυχθεί από την Επιτροπή, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη συγκρισιμότητα με τις προηγούμενες μεθοδολογικές προσεγγίσεις (του 2011 και του 2014).

Workers preparing an industrial lithium pool in the salt flats of Uyuni, Bolivia. 
Η αξιολόγηση κρισιμότητας του 2017 αφορούσε 78 πρώτες ύλες. Το διευρυμένο αντικείμενό της περιλάμβανε 9 νέα υλικά σε σύγκριση με την αξιολόγηση του 2014. Οι εννέα πρώτες ύλες κρίσιμης σημασίας για την ΕΕ που είναι νέες σε σχέση με τον κατάλογο του 2014 (Βαρίτης, Βισμούθιο, Άφνιο, Ήλιο, Φυσικό καουτσούκ, Φωσφόρος, Σκάνδιο, Ταντάλιο, Βανάδιο) παρουσιάζονται τονισμένες με ανοικτό γκρίζο χρώμα στον πίνακα αναφοράς. Τρεις πρώτες ύλες  (χρώμιο, άνθρακας οπτανθρακοποίησης και μαγνησίτης) δεν θεωρούνται κρίσιμης σημασίας με βάση την αξιολόγηση του 2017. Οι βαριές σπάνιες γαίες, οι ελαφρές σπάνιες γαίες και τα μέταλλα της ομάδας του λευκόχρυσου αξιολογήθηκαν χωριστά αλλά εξακολουθούν να παρουσιάζονται ως ομάδες στον κατάλογο κρισιμότητας (στον πίνακα δίνεται ο αριθμητικός μέσος όρος) προκειμένου να εξασφαλιστεί η συγκρισιμότητα με την προηγούμενη αξιολόγηση.

Natural rubber is hard to replace in many applications, but Europe’s supply depends on imports from Indonesia and Malaysia. ©Shutterstock
Η οικονομική σημασία και οι εφοδιαστικοί κίνδυνοι παραμένουν οι δύο βασικές παράμετροι για τον προσδιορισμό της κρισιμότητας των πρώτων υλών. Οι κυριότερες βελτιώσεις στην αναθεωρημένη μεθοδολογία αφορούν το εμπόριο (εξάρτηση από εισαγωγές και περιορισμοί στις εξαγωγές κατά τον υπολογισμό του κινδύνου στον εφοδιασμό), την υποκατάσταση ως παράγοντα διόρθωσης τόσο της οικονομικής σημασίας όσο και του εφοδιαστικού κινδύνου, και τη λεπτομερή κατανομή των τελικών χρήσεων πρώτων υλών με βάση τις βιομηχανικές εφαρμογές προκειμένου να προσδιοριστεί η οικονομική σημασία.

Οι πρώτες ύλες, ακόμη και εκείνες που δεν χαρακτηρίζονται κρίσιμης σημασίας, είναι σημαντικές για την ευρωπαϊκή οικονομία, καθώς βρίσκονται στην αρχή των αλυσίδων αξίας της μεταποιητικής βιομηχανίας. Η διαθεσιμότητά τους μπορεί να μεταβάλλεται γρήγορα ανάλογα με τις εμπορικές ροές ή τις εξελίξεις στην εμπορική πολιτική, γεγονός που τονίζει τη γενική ανάγκη διαφοροποίησης των πηγών εφοδιασμού και την αύξηση των ποσοστών ανακύκλωσης όλων των πρώτων υλών.

[Πέτρος Τζεφέρης][by Tzeferis Petros]