-->

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Χρυσός με… τόκο: πού αλλού, στην Ινδία!

Η λάμψη του χρυσού κυριαρχεί στην οδό Τσενάι το Σεπτέμβριο,
λίγο πριν την εποχή των γάμων, όταν οι πωλήσεις κοσμημάτων
απογειώνονται. Η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος καταναλωτής
χρυσού παγκοσμίως
- οι πολίτες της τον αγοράζουν γιατί τον
θεωρούν μια μορφή επένδυσης αλλά και για καλλωπισμό!
[του Δημήτρη Ζάντζα*]

Έντοκες τραπεζικές καταθέσεις σε χρυσό ετοιμάζεται να επιτρέψει η Ινδία, η δεύτερη σε κατανάλωση χρυσού χώρα διεθνώς, σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να περιορίσει την εξάρτησή της από τις εισαγωγές του μετάλλου αποκτώντας -με κίνητρο την καταβολή τόκων- πρόσβαση στις ποσότητες χρυσού που έχουν στην κατοχή τους τα ινδικά νοικοκυριά.

Η ελάχιστη ποσότητα χρυσού που φυσικά και νομικά πρόσωπα θα έχουν τη δυνατότητα να καταθέτουν στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας θα είναι 30 γραμμάρια, σε μορφή μπάρας ή και κοσμημάτων, σύμφωνα με σχέδιο νόμου της  κυβέρνησης της Ινδίας. Οι τράπεζες θα μπορούν να ορίζουν το ύψος του επιτοκίου, ενώ ο χρυσός που θα συγκεντρώνουν θα μπορεί να δίνεται υπό μορφή δανείου σε κατασκευαστές κοσμημάτων.

Οι τράπεζες θα μπορούν επίσης να πουλήσουν χρυσό ώστε να εισπράττουν συνάλλαγμα για τη χορήγηση δανείων προς τους εξαγωγείς ή εισαγωγείς της χώρας, θα μπορούν να συναλλάσσονται στα εγχώρια χρηματιστήρια εμπορευμάτων, αλλά και να καταθέτουν χρυσό στην Κεντρική Τράπεζα της Ινδίας, ως μέρος των αποθεματικών που οφείλουν να τηρούν βάσει των προβλεπόμενων κάθε φορά δεικτών ρευστότητας.

Υπολογίζεται ότι τα νοικοκυριά της Ινδίας έχουν στην κατοχή τους περισσότερους από 20.000 μετρικούς τόνους χρυσού. Η επιτυχία της ινδικής κυβέρνησης να βγάλει από τα… σεντούκια όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος αυτής της ποσότητας, θα συμβάλει στο να μειωθεί η εξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές χρυσού και να μετριαστούν οι πιέσεις στο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών της.

Με δηλώσεις τους στο πρακτορείο Bloomberg, παράγοντες της αγοράς επισημαίνουν ότι πολλά νοικοκυριά στην Ινδία έχουν στην κατοχή τους χρυσό σε μορφή σκραπ και κατεστραμμένα κοσμήματα, τα οποία θα μπορούσαν να καταθέσουν στις τράπεζες και να αποκτήσουν εύκολη ρευστότητα. Εκτιμούν δε, ότι τα επιτόκια που θα προσφέρουν οι τράπεζες θα πρέπει να είναι άνω του 3%, ώστε να προσελκύσουν το ενδιαφέρον για συμμετοχή στο νέο αυτό σύστημα.

Κανένας άλλος πολιτισμός δεν είναι τόσο διαποτισμένος από την
εμμονή για τον χρυσό όσο ο ινδικός. Αυτή η χώρα του ενός δισ.
 κατοίκων, κατέχει εδώ και αρκετές δεκαετίες την πρώτη θέση
 στη ζήτηση χρυσού.
 Ο υπουργός Οικονομικών της Ινδίας, Arun Jaitley, είχε αναφερθεί ήδη από τα τέλη Φεβρουαρίου στα σχέδια αυτά της κυβέρνησης, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για τον ετήσιο προϋπολογισμό της χώρας. Υπενθυμίζεται ότι έλλειμμα-ρεκόρ στις τρέχουσες συναλλαγές της Ινδίας, που είχε ωθήσει το νόμισμα της χώρας σε ιστορικά χαμηλά, υποχρέωσε την ινδική κυβέρνηση να αυξήσει τρεις φορές τους εισαγωγικούς δασμούς για τον χρυσό, στο 10%, και να επιβάλει περιορισμούς στις (επαν)εξαγωγές.

Η συρρίκνωση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών της χώρας επέτρεψε την χαλάρωση αυτών των περιορισμών στα τέλη του 2014, ωστόσο ο προβληματισμός παραμένει καθώς η Ινδία, με τις εισαγωγές χρυσού να ενισχύονται ξανά, αναμένεται, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού (WGC), να καταστεί φέτος η μεγαλύτερη καταναλωτής χρυσού παγκοσμίως, αφήνοντας την Κίνα -όπου η άνοδος των μετοχών ανταγωνίζεται τον χρυσό- στη δεύτερη θέση. Το WGC υπολογίζει ότι η φετινή ζήτηση για χρυσό στην Ινδία θα κυμανθεί μεταξύ 900 και 1.000 τόνων.

Από όσα έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστά, η εφαρμογή αυτού του νέου συστήματος νομισματοποίησης του χρυσού θα εφαρμοστεί αρχικά με γεωγραφικούς περιορισμούς, καθώς απαιτούνται τεράστιες επενδύσεις σε υποδομές για την ασφαλή φύλαξη των ποσοτήτων χρυσού που θα προσελκύσει. Πάντως το νόμου προβλέπει ότι οι πελάτες των τραπεζών θα μπορούν να ανακτούν τις καταθέσεις τους είτε σε μετρητά είτε σε χρυσό, μετά από ελάχιστο διάστημα ενός έτους. Καθώς και ότι οι επενδυτές που θα προτιμήσουν να καταθέσουν χρυσό στις ινδικές τράπεζες, θα έχουν τη δυνατότητα να εξαιρούνται από την καταβολή φόρων επί των κερδών τους, καθώς και από την καταβολή φόρων περιουσίας και εισοδήματος.

[* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο"]