-->

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Οι υπηρεσίες του Ορυκτού Πλούτου σε κίνδυνο

Στη χώρα του υπαρκτού ...σουρεαλισμού στην οποία φύεται και ανθεί διαχρονικά η ...φαιδρά πορτοκαλέα, η οποιαδήποτε μέθοδος εξορθολογισμού του δημοσίου είναι αναμενόμενο ότι θα προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων. Παλαιότερα, ακόμη και σχέδια με στόχο την "αναδιάρθρωση του Δημοσίου" θάβονταν κάτω από κραυγές απόγνωσης για "την μονιμότητα" και "το αβέβαιο μέλλον των υπαλλήλων". Κάθε πρόβλημα αντιμετωπιζόταν, αλλά μόνο με ...επέκταση των προσλήψεων.Το Δημόσιο στη συλλογική μας συνείδηση έπρεπε να είναι μεγάλο και ...σίγουρο, προσανατολισμένο στις μαξιμαλιστικές ανάγκες των υπαλλήλων του!

Αλλά και σήμερα που βρισκόμαστε στο χείλος της καταστροφής, αρνούμαστε να κουβεντιάσουμε για το πραγματικό πρόβλημα. Το πραγματικό ζητούμενο, που είναι η ουσιαστική, επιλεκτική και κατ’εξοχήν διακριτική αξιολόγηση των τομέων του δημοσίου με στόχο το δημόσιο συμφέρον και την άρση των δυσαρμονιών που βρίθουν στον χώρο. Την πραγματική ανάγκη, που είναι η ανάγκη για αξιοκρατική αξιολόγηση του προσωπικού και ανακατανομή του στους φορείς και τις υπηρεσίες που πραγματικά χρειάζεται η ελληνική κοινωνία.

Και τα διαχρονικά ερωτήματα καλά κρατούν:
  • Yπάρχουν υπηρεσιακές μονάδες που έχουν προδήλως περιορισμένο ή ανύπαρκτο αντικείμενο ή όπου υπηρετεί προσωπικό που πλεονάζει ή λιμνάζει μισθοδοτούμενο σε ...άλλη θέση που αργεί;Απάντηση:Φυσικά υπάρχουν και για πάμπολλα χρόνια κάναμε πως δεν τις βλέπουμε.
  • Υπάρχουν μήπως κι άλλεςοι οποίες θα πρέπει όχι μόνο να διατηρηθούν αλλά και να  ενισχυθούν  κατά προτεραιότητα;    Απάντηση:   Φυσικά υπάρχουν, εφόσον αυτό αποδεικνύεται από την τεκμηριωμένη έκθεση βιωσιμότητάς τους.
Δυστυχώς, η διάρθρωση του Δημοσίου και οι αντιλήψεις που κυριαρχούν γι' αυτό καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη έως ακατόρθωτη τη θεραπεία του. Όπως αποδεικνύεται τελικά, υπάρχουν τέτοιες αγκυλώσεις που δεν επιτρέπουν ούτε καν να παραδεχτούμε τα παραπάνω και να διαχωρίσουμε τις ανωτέρω υπηρεσίες σε έναν απλό κατάλογο.

Θα αναφέρω  ένα παράδειγμα που αφορά τη δουλειά μας αλλά παράλληλα είναι άμεσα συνδεδεμένο με το δημόσιο συμφέρον του τόπου.  Πρόκειται για το παράδειγμα των υπηρεσιών που διαχειρίζονται τον Ορυκτό μας Πλούτο, δηλ. την  Γενική  Δ/νση Ορυκτού Πλούτου και τις Επιθεωρήσεις Μεταλλείων, που ανήκουν διοικητικά στο ΥΠΕΚΑ.

Ο Ορυκτός Πλούτος δεν είναι κάτι που κόβεται αυτόματα από το υπέδαφος, πωλείται και μας προσπορίζει …πακτωλό χρημάτων, εξοστρακίζοντας την κρίση με κάποιον …μαγικό τρόπο. Αντιθέτως, απαιτεί συγκεκριμένες επιστημονικές μεθόδους αλλά και συνεκτικό θεσμικό και διοικητικό πλαίσιο, τόσο για την εκχώρηση των δικαιωμάτων και την συνακόλουθη εξόρυξή του, όσο και για την ασφαλή και καθετοποιημένη αξιοποίησή του αλλά και την αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημίας. Απαιτεί συνεπώς επαρκώς στελεχωμένη διοίκηση, η οποία θα εξασφαλίσει τα παραπάνω και σε κάθε περίπτωση θα διασφαλίσει τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου.

Οι παραπάνω λοιπόν αποτελούν και τις μόνες διακριτές υπηρεσίες του τόπου μας (παραγωγικές αλλά και επιτελικές) που διαχειρίζονται διοικητικά τον Ορυκτό μας Πλούτο και οι οποίες όχι μόνο δεν πλεονάζουν, όχι μόνο δεν λιμνάζουν αλλά ...στενάζουν δημιουργικά διαθέτοντας ελλιπέστατη υποδομή αλλά με τεκμηριωμένο ευρύ αντικείμενο τόσο ποιοτικού όσο και ποσοτικού χαρακτήρα, που εκτείνεται σε όλο το φάσμα δραστηριοτήτων σχετικά με την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Χώρας. Μεταξύ αυτών και όλα τα θέματα υποδομής και επιτελικού χαρακτήρα, θέματα επενδύσεων, θέματα νομοθετικών παρεμβάσεων, κωδικοποίησης και εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας, έλεγχος κι επιβολή μέτρων ασφάλειας εργαζομένων και ορθολογικής εκμετάλλευσης, πραγματογνωμοσύνες ατυχημάτων που στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές κλπ.

Για την αναγκαιότητα των υπηρεσιών αυτών η μελέτη βιωσιμότητος ειναι συντριπτικά θετική ! Από τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των ελάχιστων ανθρώπων που υπηρετούν (23 σωματοφύλακες τους χαρακτήρισε ο πρώην υφυπουργός κ. Ι. Μανιάτης), εγκρίνονται προϋπολογισμοί  έργων εκατοντάδων εκατ. ευρω, εισπράτονται μισθώματα και δικαιώματα του δημοσίου επίσης εκατ. ευρω, προετοιμάζονται διαγωνισμοί για δημόσια μεταλλεία  και διαγωνισμοί για τη γεωθερμία με οικονομικό αντικείμενο αξίας πολλών δις. € , εκδικάζονται διοικητικές προσφυγές και προετοιμάζονται νόμοι και αποφάσεις που διαχειρίζονται τον Ορυκτό Πλούτο της Χώρας αλλά και την ασφάλεια στους εργασιακούς χώρους κλπ.        
Εντούτοις, εμείς για πολλά χρόνια αγνοήσαμε τον Ορυκτό μας Πλούτο και αφήσαμε στην τύχη τους τις υπηρεσίες που τον υποστηρίζουν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη σταδιακή μείωση του προσωπικού με προφανείς επιπτώσεις στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας μας στο συγκεκριμένο τομέα , παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του εναπομείναντος στελεχιακού δυναμικού.  Και τώρα φτάσαμε στο απόλυτο μηδέν, την απόλυτη απαξίωση  όλων εκείνων που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για τον τομέα. Κάποιοι -χωρίς να ρωτήσουν ούτε εμάς αλλά ούτε τον κυρίαρχο λαό  η  περιουσία του οποίου διακυβεύεται- προετοίμασαν, πρότειναν και προδίκασαν τη συρρίκνωση και το διαφαινόμενο τέλος των υπηρεσιών αυτών:
Είναι λοιπόν ανάγκη κι ευκαιρία τώρα που το δημόσιο έστω την ύστατη ώρα προσπαθεί να αναδιαρθρωθεί, αντί να καταργήσουμε τις μόνες υπηρεσίες διοίκησης ορυκτών πόρων που διαθέτουμε, αντιθέτως να τις ενισχύσουμε ανάλογα με το αντικείμενο, τον όγκο δουλειάς και την σημαντικότητα του έργου τους. Διότι μόνο έτσι αναδιαρθρώνεται ο δημόσιος τομέας, με στοχευμένη και μετά από τεκμηρίωση βιωσιμότητας "επιλεκτική διάκριση" και όχι με οριζόντιο κούρεμα!

Διαφορετικά θα υπάρχει Ορυκτός Πλούτος, δεν θα υπάρχουν ομως εξειδικευμένοι λειτουργοί να τον διαχειριστούν... με αποτέλεσμα η δημόσια περιουσία να καταστεί εύκολη λεία των όποιων ιδιωτικών συμφερόντων. Θα υπάρχουν Ορυκτοί Πόροι αξίας δισ. ευρω, κάπου στο υπέδαφος, θα ασχολείται όμως με αυτούς και θα τους ..ξεθάβει κατά καιρούς μόνο η δημοσιογραφική σκαπάνη, διότι απλά δεν θα υφίσταται "διοίκηση" ορυκτών πόρων...