-->

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Yπάρχει αναπτυξιακή παρακαταθήκη στον τόπο μας; Kαι σε ποιους τομείς; (ΙΙ)

(δ) η ναυτιλία. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία έσωσε τον ελληνισμό από την καταστροφή αρκετές φορές στο πρόσφατο ή απώτερο παρελθόν μας. Ναι, είναι βέβαιο ότι ο κλάδος αυτός λειτουργεί με διεθνή κριτήρια ανταγωνισμού κι ακόμη όπως λέγεται «οι εφοπλιστές δεν έχουν πατρίδα». Βλέπουν τον κόσμο από ψηλά και με δική τους οπτική γωνία πάνω από κράτη και κυβερνήσεις. Αυτό είναι εν πολλοίς μία αντικειμενική πραγματικότητα, αφού ο συγκεκριμένος τομέας, δεν είναι εύκολο να περιχαρακωθεί σε εθνικά σύνορα. Εντούτοις, οι δικοί μας θα πρέπει να βοηθήσουν τώρα που τους έχει ο τόπος ανάγκη.

Η συμμετοχή των Eλλήνων πλοιοκτητών στη διακίνηση καυσίμων είναι ιστορικά αναμφισβήτητη αλλά και εντυπωσιακή. Αυτό που πρέπει να διορθωθεί είναι η σταδιακή από-ελληνοποίηση του παραγόμενου ναυτιλιακού πλούτου, είτε με την είσοδο ξένων πληρωμάτων πάνω σε ελληνικά πλοία είτε με την αποχώρηση των διοικητικών κέντρων των ναυτιλιακών εταιριών από τις ελληνικές πόλεις και ιδιαίτερα από τον Πειραιά.

Σήμερα ένα πολύ μεγάλο μέρος των κινεζικών εξαγωγών διεξάγεται μέσω ελληνικής πλοιοκτησίας φορτηγών από κινεζικά λιμάνια προς όλο τον κόσμο.

Δεν είναι καθόλου τυχαία η εμμονή των Κινέζων να επενδύσουν στον Πειραιά. Είναι λοιπόν κατεξοχήν θέμα πολιτικής βούλησης, η επανένταξη της Ναυτιλίας στον κορμό των «βιομηχανιών» της χώρας που θα αποτελέσουν τη νέα βάση παραγωγής νέου πλούτου για τη χώρα, θέσεων εργασίας, επενδύσεων και γενικά δημιουργίας περίοπτης θέσης με το πρίσμα της «world class» δραστηριότητας.

(ε) Η πληροφορική. Eίναι παγκόσμια ανάγκη, «the next big thing», μαζί με τη βιοτεχνολογία. Επειδή βιοτεχνολογία είναι δύσκολο να αναπτύξουμε στην Ελλάδα, τουλάχιστον να είμαστε «μέσα» στην πληροφορική. Oι επενδύσεις στην πληροφορική είναι κυρίως εντάσεως «γνώσης» και όχι «κεφαλαίου». Κι εδώ υπερτερούμε. Οι παραγόμενες αξίες είναι πολλαπλάσια αποδοτικές και ταχύτερες, όπως αποδεικνύεται εύκολα να ρίξουμε μια ματιά πχ. στην Microsoft που έγινε η πιο «ακριβή» εταιρία του κόσμου σε λιγότερο από μία δεκαετία, εμπορευόμενη κυρίως πνευματική απόδοση. Βλέπε επίσης Google, που απασχολεί σε μία δεκαετία δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους χωρίς να έχει στην παραγωγή της ούτε ένα υλικό αγαθό. Βλέπε ακόμη και εν ελλάδι το …troktiko, πως κατάφερε σε ανύποπτο χρόνο και πριν κλείσει άδοξα να γίνει το πρώτο blog σε όλο τον κόσμο…

Η επιτυχία του σταθεροποιητικού προγράμματος της χώρας δεν θα υπάρξει αν δεν εγκατασταθούν νέα συστήματα οργάνωσης και πληροφορικής στα νοσοκομεία, τις δημόσιες προμήθειες, τον έλεγχο των τραπεζών, στο δημόσιο, στην ενίσχυση των συστημάτων είσπραξης φόρων κ.ά. Η πίεση που ασκείται από την τρόικα και τους ελεγκτές της είναι ήδη αφόρητη προς την κατεύθυνση αυτή. Το θέμα κι εδώ είναι να μην χαθούν και να μην πάνε σε μαύρες τρύπες τα χρήματα που πρόκειται να διατεθούν. Κι ακόμη να οδηγήσουν σε νέες θέσεις εργασίας.

Ας μη ξεχνάμε ότι ο κλάδος της πληροφορικής είναι ίσως ο πλέον πρόσφορος για την απορρόφηση των χιλιάδων νέων πτυχιούχων κάτω των τριάντα ετών, ιδίως εκείνων που σπουδάζουν σήμερα στο εξωτερικό. Αν δεν τους δώσουμε τέτοιες ευκαιρίες, θα τους χάσουμε για πάντα από τον τόπο αυτό, μία αιμορραγία που δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί από τον εθνικό κορμό. Επιτέλους, ας μην πάνε για μια φορά χαμένοι οι κόποι της προηγούμενης γενιάς που με χίλιες στερήσεις σπούδασαν τα παιδιά τους στα καλύτερα σχολεία της αλλοδαπής!

Ζητάω πολλά; Ζητάω τη σωτηρία του τόπου μου...

[στο ανωτέρω άρθρο χρησιμοποιήθηκαν αυτούσια ορισμένα στοιχεία από άρθρο του Κώστα Λουρόπουλου στην εφημερίδα ΕΧPRESS]