-->

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Το CCS ελπίδα για τα ενεργειακά ορυκτά και τις κλιματικές αλλαγές

[του Τζεφέρη Πέτρου]
Ελάχιστες πλέον αμφιβολίες υπάρχουν από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ότι οι αυξανόμενες συγκεντρώσεις CO2 που προέρχονται από την καύση των ορυκτών καυσίμων, είτε για ηλεκτροπαραγωγή είτε για κίνηση μεταφορικών μέσων, ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Τα ενεργειακά ορυκτά (λιγνίτης, λιθάνθρακας κλπ) λόγω της συμβολής τους αυτής, έχουν «ενοχοποιηθεί» (και μάλιστα με «ποινή θανάτου») χωρίς να εξετασθούν ακόμη με τη σοβαρότητα που πρέπει οι εναλλακτικές λύσεις που υπάρχουν στον συγκεκριμένο τομέα.

Μολαταύτα, αν εξετάσει κανείς με σοβαρότητα όλες τις λύσεις αυτές, θα καταλήξει ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής δεν οδηγεί μονοδιάστατα σε μια εκτεταμένη και άμεση απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα. Ούτε προϋποθέτει μια καθολική στροφή προς τις ΑΠΕ (ή ακόμη και την πυρηνική ενέργεια), η οποία άλλωστε παρότι επιθυμητή (για τις ΑΠΕ) δεν είναι εφικτή προ το παρόν.

Υπάρχει συνεπώς μεγάλη ανάγκη για εφαρμογή προγραμμάτων καθαρών τεχνολογιών άνθρακα, που εξασφαλίζουν την οικονομικότητα και την αύξηση της απόδοσης των θερμοηλεκτρικών εργοστασίων αλλά διασφαλίζουν παράλληλα και τα περιβαλλοντικά κριτήρια τόσο για εκπομπές CΟ2 όσο και για τους υπόλοιπους ρύπους.

Επισημαίνεται ότι τέτοιες εφαρμογές υπάρχουν, είναι εφαρμοστέες σε μεγάλο βαθμό κι οικονομικά ανταγωνιστικές ενώ η τεχνολογία τους διαρκώς βελτιώνεται. Τέτοιες προηγμένες εφαρμογές ηλεκτροπαραγωγής και συμπαραγωγής (ηλεκτρισμού και θερμότητας) περιλαμβάνουν: σταθμούς άνθρακα υπερκρίσιμου ατμολέβητα (ultra supercritical stream turbine), σταθμούς άνθρακα με εξαεριωτή (CIG, CC-IGCC), σταθμούς φυσικού αερίου συνδυασμένου κύκλου (NGCC, CCGT), συστοιχίες κυψελών καυσίμου (fuel cells) κ.α. Eπίσης, ειδικά για τον ελληνικό λιγνίτη, περιλαμβάνουν την συνδυασμένη ενεργειακή αξιοποίηση του λιγνίτη και τοπικών, χαμηλού κόστους βιομαζικών καυσίμων (πχ. αγριοαγκινάρας κλπ) ή απορριμμάτων.

Εντούτοις, η απαιτούμενη μεγάλη μείωση εκπομπών θερμοκηπίου στα επόμενα 50-100 χρόνια δεν μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με τις τεχνολογίες αυτές. Θεωρείται επιβεβλημένη η λεγόμενη «εξανθράκωση» των ορυκτών καυσίμων δηλ. δέσμευση του CO2 που προέρχεται από την καύση, η οποία μάλιστα δημιουργεί και κριτήρια καλύτερης πειθούς απέναντι στον πολίτη, αν φυσικά συνοδεύεται από μηδενικά όρια εκπομπών.

Είναι λοιπόν σημαντικό εκτός των ανωτέρω τεχνολογιών αύξησης της απόδοσης, να εφαρμοστούν τόσο στους ανθρακικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής όσο και σε εκείνους φυσικού αερίου (στους νέους αλλά και τους παλιούς σταθμούς) οι ήδη εξελισσόμενες τεχνολογίες Δέσμευσης και Αποθήκευσης CO2 (τεχνολογίες Carbon Capture and Storage (CCS)) που παράγεται από αυτούς.

Δείτε Περισσότερα για το CCS

Geothermal Energy and CO2 Geological Storage - Information and News

Το θεσμικό πλαίσιο για την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα (CO2)

«Αειφόρα» ορυκτά καύσιμα: η πρόκληση των καθαρών τεχνολογιών άνθρακα και των τεχνολογιών CCS

IGME : Mία Γεωλογική "λύση" στις κλιματικές αλλαγές

 Eργοστάσιο CCS στο Spremberg της Γερμανίας: burying the problem...

Οι πρωτιές στο CCS!