-->

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Η στάθμιση του περιβαλλοντικού κόστους

Κατά την περιβαλλοντική αδειοδότηση των εξορυκτικών δραστηριοτήτων είναι δυνατόν να επιβληθούν περιορισμοί ακόμη και πλήρης αποκλεισμός των εργασιών, όταν αυτό κριθεί απαραίτητο για την εξασφάλιση της προστασίας του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος.

Αυτό μάλιστα μπορεί να γίνει ανεξάρτητα από τις περιοριστικές διατάξεις του νόμου για την χωροθέτηση (άρθρο 81 του ΚΜΛΕ, πολεοδομικός νόμος κλπ) την defacto δηλαδή νομική αναγνώριση της πραγματικής κατάστασης των εντοπισμένων κοιτασμάτων, τις συγκεκριμένες χωροταξικές κατευθύνσεις των χωροταξικών σχεδίων, ή ακόμη ανεξάρτητα και από την ευθεία συνταγματική αναφορά στην αξιοποίηση του εθνικού ορυκτού πλούτου .

Κι αυτό γιατί η η νομική αναγνώριση της ύπαρξης (ή μη) κοιτάσματος που άλλωστε αφορά το πρώτο στάδιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, δεν προεξοφλεί και την ίδια την εκμετάλλευση, τον τρόπο που αυτή θα διενεργηθεί και τις επιπτώσεις της, ούτε βέβαια το αν επιτρέπεται ή όχι.

Απαιτείται η στάθμιση αφενός της εκτιμώμενης περιβαλλοντικής βλάβης και αφετέρου της εκτιμώμενης εθνικής ωφέλειας η οποία θα πραγματοποιηθεί εντός των πλαισίων την βιώσιμης ανάπτυξης, ώστε να επιτραπεί η χωροθέτηση κατά την περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Πλήθος αποφάσεων αναφέρονται στη στάθμιση αφενός της εκτιμώμενης περιβαλλοντικής βλάβης και αφετέρου της εκτιμώμενης εθνικής ωφέλειας που προκύπτουν από εξορυκτικά έργα.

Γνωμοδοτήσεις στάθμισης του περιβαλλοντικού κόστους από το ΣτΕ